Vaardigheden voor het leven

Hallo,

Ik denk dat van alle dingen die je een kind kan willen aanleren tijdens het opgroeien, de gewone dagdagelijkse dingen het meest waardevol zijn. En wat is dat dan, die dag dagelijkse vaardigheden? Ik zou ze opdelen in 1 categorie: Zorg! Zorg voor zichzelf, zorg voor de medemens, en zorg voor de omgeving. En het gaat vooral over die dingen natuurlijk dat het kind voor zichzelf kan doen. Want weet je nog dat een kind eigenlijk heel goed weet wat het nodig heeft? en dat een kind bij wie de behoeften zijn ingevuld eigenlijk niets liever wil dan bij te dragen aan de medemens en aan de omgeving? En dat komt goed uit want dat is precies wat we willen, niet?

Gisteren toen we een schoentje van de pop aan het zoeken waren, en ik op een gegeven moment opperde dat het schoentje verdwenen was, en dat de pop nu maar één schoentje had, ging Hannah zitten, ze trok haar eigen schoen uit en kwam die vervolgens aan de voetjes van de pop doen. ik smolt! En het schoentje is alweer terecht hoor!

Dus wat valt daar dan allemaal onder? bij dat zorg dragen? Dat hangt een beetje van de leeftijd af natuurlijk! En ook van de cultuur binnen het gezin!

Zorg voor zichzelf: Ik denk aan haren kammen, tanden poetsen, handen wassen, op het potje gaan. Een glaasje drinken pakken, een cracker smeren, of een banaan schillen. Jas aantrekken, schoenen poetsen, … En later kledij naaien of herstellen! eten koken, brood bakken, een wandeling maken of een yoga routine.

Zorg voor de ander: (lees “zorg” hier eerder als respect) “Dag!” zeggen als we weg gaan, helpen met de tafel te dekken, en de afwas te doen. luisteren als iemand aan het vertellen is of aan het zingen. Zelf vertellen wat er in je omgaat en wat je graag wil (ook dat is respectvol naar de ander want dan heeft de ander het plezier om te kunnen bijdragen!) Delen, iets aanbieden als er bezoek komt. De deur open doen, de poes eten geven, de hond knuffelen, … En kunst appreciatie! Van de eigen werken en ook die van anderen natuurlijk. leren schilderen, en tekenen en timmeren, en dingen repareren voor het gezin!

Zorg voor de omgeving: Spullen met zorg behandelen. Niet kiezen voor éénmalig te gebruiken dingen, maar kiezen voor duurzame herbruikbare dingen uit natuurlijke materialen. Een kind zal nog niet veel aankoop keuzes maken, maar de spullen waar het mee omringd is zal hij als een spons opnemen. Dus een ruimte waar orde is, en waar alleen mooie dingen staan die een duidelijke functie hebben zal een heel ander effect achterlaten dan een ruimte vol met rommel, speeltjes waarvan stukjes verloren zijn gegaan, en waar wegwerp en plastic dingen zijn waarvan niet alles meer gebruikt wordt in het dagelijkse leven. Kinderen kunnen wel al heel veel zorg dragen voor hun omgeving door bv de ramen de wassen, de plantjes water te geven, spullen op te ruimen, … De moestuin onderhouden, bijdragen aan de gemeenschap samen met een groep mensen of alleen voor de idealistische jongeren met een visie!

En je zou misschien denken dat dit dingen zijn die je moet “aanleren”, en ik zou durven zeggen dat niets minder waar is. De rol van de volwassene hier bestaat uit 2 dingen. Het gedrag zelf toepassen, Ja! jij bent het grote voorbeeld. En het kind het gereedschap aan de bieden om zichzelf te kunnen ontwikkelen en die levens vaardigheden onder de knie te krijgen.

Laat je kind met alledaagse dingen spelen

ipv steeds nieuw speelgoed aan te rijken. Een baby van 6 maanden is heel erg geïnteresseerd in een mandje vol met verschillende soorten borsteltjes of kook gereedschap! dat weet ik uit eigen ervaring 😉

SONY DSC

Geef je kind gereedschap in eigen formaat

Dit is waarschijnlijk de belangrijkste tip die ik je kan geven op het gebied van vaardigheden. Dat zorg dragen wordt een stuk gemakkelijker als het gereedschap op het formaat is van het kind. Zet een rekje in de keuken waar je kind zelf zijn drinken kan pakken en alles om de tafel te dekken. hang een spiegel in de badkamer waarin het kind zichzelf kan zien om haar gezicht te wassen en haar haren te kammen. Een borstel en een vuilblik in klein formaat. Als je eens soep probeert te drinken uit een pollepel zal je verstaan wat ik bedoel!

Advertisements

Ode aan de wol

Enkele dagen geleden kwam het bij me op om even naar de zee te gaan. Het was mistig en de sfeer was daarom wat sprookjesachtig. De eerste gedachte die bij me opkomt op zo’n moment is “waarom doe ik dit niet vaker?” en dan neem ik mezelf voor om het vaker te doen. Herkenbaar?

Toen we op het strand waren was de zee redelijk ver weg. We wilden ze toch even van dichtbij zien dus we zochten een route waarbij we droge voeten konden houden. De mist was zo dik dat we op een gegeven moment niet meer wisten in welke richting de zee en in welke richting de dijk was.

Buiten zijn doet zo veel goed. En dat staat ook hoog op de prioriteitenlijst van wat ik met Hannah wil meegeven. Kinderen absorberen alle ervaringen zoals een spons, dus als we ze omringen met schoonheid, rust, natuur, en de buitenlucht dan hebben ze dat allemaal mee zonder het later te moeten “aanleren”.

20170108_161234

Dat spons effect is voor mij ook een grote motivatie om zo veel mogelijk te kiezen voor natuurlijke materialen. Zowel voor “speelgoed” als voor gebruiksartikelen en zeker ook voor kleding. Hannah drinkt al vanaf een maand of 10 uit een klein glaasje, ze eet met een gewone thee lepel, en nu ook met een kleine vork. Ze eet uit een gewoon klein bordje en drinkt ook thee uit een klein kopje. Allemaal uit de materialen die ik voor mezelf ook heb uitgekozen. Hiervoor heb ik de inspiratie gedeeltelijk bij Maria Montessori gehaald maar eigenlijk had mijn moeder net zo’n grote affiniteit met natuurlijke materialen en heb ik dat cadeautje dus ook ontvangen. dank je wel 🙂

Natuurlijke materialen zijn esthetisch, voelen aangenaam aan. En voor mij spreekt het een vorm van respect uit. Daarnaast zijn dingen die uit plastiek zijn gemaakt vaak niet zo veilig omdat ze chemicaliën lekken. En de productie er van is zo schadelijk voor de planeet. En ik denk dan aan de toekomst en vraag me af hoe er over 20 jaar met plastiek zal worden omgegaan. Misschien kijken onze kinderen dan naar ons met de vraag waarom we in hemelsnaam zo veel plastiek produceerden en gebruikten. Ik bedoel, het beperken van plastiek zit nu toch al flink in de pijplijn en dat zal nog wel zo verder gaan denk ik. En als onze kinderen nu al de kans hebben om de esthetiek van natuurlijke materialen te absorberen zullen ze daar later nog steeds een voeling mee hebben.

In het bijzonder wil ik het nog eens hebben over wol. Wol is mijn held. Zeker nu het winter is, en zeker nu mijn energie wat laag zit en ik het verschil merk wanneer ik mezelf wat beter in de watten heb gelegd door bijvoorbeeld een wollen trui aan te trekken, … Ik heb zo’n appreciatie voor wat wol ons te bieden heeft. Het houd ons warm in de winter! het ademt, en we oververhitten er niet in als we vele lagen kleren aan hebben. Het hout ons koel in de zomer! Het is zelfreinigend! De vezels nemen letterlijk aan de ene kant de stofjes op die we niet willen om ze aan de andere kant weer los te laten zodat ze kunnen gaan vliegen! daarom stinken je sokken en hemdje dus lang niet zo snel als een exemplaar van katoen of synthetisch! Zalig vind ik dat. EN je kan je wollen stofjes waterafstotend maken met lanoline. Dat is het vet dat van nature op de schapenvacht zit en kan apart worden gekocht. Zo kan je bijvoorbeeld een wollen broekje behandelen zodat het vocht van een natte luier er niet door kan. Oh! en nog een kleine tip. Als je een kindje draagt, dan kruipen de broekspijpen naar omhoog omdat de beetjes zo wijd zitten. En daar is ook een oplossing voor: beenwarmers 🙂

20170108_154943